کوه چون سنگ بود تنها شد و یا چون سنگ بود تنها شد

من که نه کوهم و نه سنگ

سخن ، آغاز گفتن نیست ، نگاهی میشود گاهی کلام اولین دیدار

سلام به کسی که به رسم جاده ها دوراست و به رسم دل چه نزدیک

عشق تو مانند روح در وجود من است که فقط هنگام مرگ از هم جدا میشویم

كوتاهترین فاصله برای گفتن دوستت دارم یك لبخند است،یك دنیا لبخند برای تو

اگر در معرفت یكتا نبودی.دلم بیهوده رسوایت نمیشد

از سرد خانه مزاحم میشم،یه قلب یخ زده منتظر SMS گرم شماست

بر تن ما نکند آتش دوزخ اثری / چون به آتش کده مهر شما سوخته ایم

تقدیم به چشم هایی که در راه ماندند و دل هایی که آنها را ندیدند

تقدیم به اشک هایی که غرورشان شکست و عهدی که هیچکس با آنها نبست

من به خود میبالم که در این عصر یخی / دوستی دارم که دلش آیینه خورشید است

قار قار خبر دار دلم شده بی قرار دلم رو نبر این جوری دوست دارم بد جوری

منو ببخش که بی خبر تو خلوتت پا میذارم  / مقصرش تنهاییه من که گناهی ندارم

ز چشمانت نگاهی ده به چشمانم / که چشم من به هر چشمی نمی نازد

تو که یک گوشه چشمت غم عالم ببرد / حیف باشد که تو باشی و مر ا غم ببرد

روزی که یادت نکنم روز خدا نیست / سوگند به اسمت که دلم از تو جدا نیست

زندگی قافیه باران است ، من اگر پاییزم و درختان امیدم همه بی برگ شدند

تو بهاری و به اندازه باران خدا زیبایی

حلالم کن اگر دوری اگر دورم / اگر با گریه میخندم حلالم کن که مجبورم

بگو عادت کنم بی تو که میدونی ، نمیتونم / که میدونی نفس هامو به دیدار تو مدیونم

دریا  چه دل پاک و نجیبی دارد / چندیست که حالات عجیبی دارد

این موج که سر به سخره ها میکوبد / با من چه شباهت عجیبی دارد

مینویسم خاطرات با اشک و آه / در شبی غمگین و تاریک و سیاه

مینویسم خاطرات از روی درد / تا بدانی دوریت با من چه کرد

شنیدی که دلم گفت بمان ، ایست ، نرو / به خدا وقت خدا حافظی ات نیست ، نرو

نکند فکر کنی در دل من مهر تو نیست / گوش کن نبض دلم زمزمه اش چیست ، نرو