دوستی من و تو ، دوستی شاخه و برگ است و جدائی برگ از شاخه

مرگ است . . .

.

.

.

.

روح سحری ناز دمیدن داری ، مثل غزلی تازه ، شنیدن داری

ای قصه روزهای تلخ تنهائی من ، آنقدر ندیدمت که دیدن داری . . .

.

.

.

.

چه سخته در جمع بودن ، ولی در گوشه ای تنها نشستن

به چشم دیگران چون کوه بودن ، ولی در خود به آرامی شکستن . . .

.

.

.

.

روزگار استاد فراموشیست ، امیدوارم که تو شاگرد روزگار نباشی . . .

.

.

.

.

چه شد ای پنجره شوق ، چرا بسته شدی ؟

شاید از هم نفسی با دل ما خسته شدی . . .

.

.

.

.

.

همیشه به یادتم ، تا تو هم لحظه ای به یاد کسی که بیادت هست باشی . . . !

.

.

.

بهای دوست نه از زیبائی اوست ، نه از دارائی او

بلکه به وفاداری اوست . . .

.

.

.

.

به دل میگم یه روز میاد ، اینم یه خود فریبیه

از عشق اون قسمت من همیشه بی نصیبیه . . .

.

.

.

کاش حوله ای بودم آویزان بر میخ ، تا هر روز صبح

قبل از همه صورتت رو میبوسیدم . . . !

.

.

.

.

گاه آرزو میکنم …

کاش هرگز نمیدیدمت تا امروز غم ندیدنت را بخورم

کاش چشمان معصومت به چشمانم خیره نمیشد تا امروز چشمان من به آن لحظه

بهانه بگیرند و اشک بریزند ، کاش حرفهای دلم را به تو نگفته بودم ، تا امروز

به خودم نگویم ” آخه اون که میدونست چقدر دوسش دارم . . . “

.

.

.

.

به آسمون سپردم چشم از تو بر نداره ، مراقب تو باشه

سرت بلا نیاره ، تا تو نخوای نتابه ، دلت گرفت بباره

همیشه با تو باشه تو رو تنها نذاره . . .

.

.